از وسط بردارد ، در صورتى كه از ظاهر حال معلوم باشد كه مالك فرقى نمىبيند در اينكه خودش انجام دهد يا غير او ، ولى اگر تصريح كرده باشد ، و يا ظاهر حال اين باشد كه نمىخواهد اين كارها را او انجام دهد نمىتواند مزد آن را بردارد و به هرحال بهتر است همديگر را راضى نمايند . احكام مسافرت عامل مسئله 11 در موردى كه در مضاربه براى معامله سفر جايز است خرج سفر از كرايه رفت و آمد و خرج خوراك و لباس و مسكن ، به طور متعارف از اصل مال كم مىشود ، ولى در غير سفر مخارج شخص عامل با خود اوست ، مگر اينكه در مورد سفر شرط كرده باشند كه به عهده عامل باشد ، و در غير سفر شرط كرده باشند كه به عهده مالك باشد ، بنابراين بايد به شرط عمل شود . مسئله 12 مخارج سفر شامل سوغات‌هايى كه مىبرد و يا مىآورد و يا چيزى به كسى مىبخشد يا مهمانى مىكند نمىشود ، مگر اينكه اين كارها لازمه تجارت و روابط اجتماعى آن معاملات باشد نه اينكه مربوط به شخص عامل باشد . مسئله 13 مراد از سفر در اينجا سفر لغوى است نه سفر شرعى پس لازم نيست به مقدار مسافت باشد ، بلكه شامل دو سه فرسخ رفتن هم مىشود ، و لازم نيست كه نماز شكسته شود پس اگر در جايى قصد ده روز هم بكند باز مخارج سفر او از سرمايه است ، بلى اگر بعد از تمام كار تجارت